Birinci Tekil Şahıs.18

Ben masanın kısa bacağıyım; katlanmış gazete kağıtlarıyla dengede durabilen.

Yorumlar (5)

behiç pek – kahraman masa esat gibi 🙂

Böylesine zarif bir anlatım.. Başka bir yerde okunduğunda bunu Yekta Kopan söylemiş olabilir dedirten. Hep bir yanımız eksik olmaz mı zaten? İçimizdeki o ses, iç kırıklıklarımız, kırılganlıklarımız.. Hikayelerimizde neden hep bir giden vardır?

reblogladım, heyecanla 19'u bekliyorum

Eksikliğin olmadığı yerde hikaye olur mu? Hayal kurar mı insan her şey tamsa? O zaman bir ayağı kısa tüm masalar için bir kadeh bir şeyler içelim bu akşam. 🙂

Dengesiz olduğumuz halde yüreğimde her daim denge kurabilen bir iki dostum olması,öylesine güzel ki…
Ve denge adıyla yazdığım bir dörtlüğü eklemek geldi,içimden,sevgiyle kalın…

DENGE
Dengede kaldığın sürece özgürsün,
Unutma.
Senin iki kolun, özgürlüğe uçmak için
Kuşun iki kanadı olamaz asla…
Ş.Ö

bir yorum bırakın